Syn leafde foar see.

1.
Wer is de see, wer is it we-etter, wer it rūzjen fa-an de wyn.
Wer is de rūmte fan al de see-e-ėn, wer de sinne oa-oan de kym.

Refrein

Myn langstme nei dij wol ik net mis-se, ie-ien myn hert bliuwst do bij mij.
O-op it grźf moatte se se-te, syn leafde foar see goet nea-ea foarbij.

2.
Wer is it skūm, o-op de go-o-lven, wer de striemen fa-an de wyn.
Wer is it salt da-at ik fie-ielde, wer de kjeld yn myn ant-lit.

Refrein

3.
Moannen op see, wie- ie myn li-i-bben, fan de noardsee oant de noardpaol.
Seeėn al brūzjend, tro-och myn ie-ie-ren, wie myn leafde fan doe eartiids.